Aja, ze zijn er.
Zeker wat mijn kinderen betreft: Wat had ik allemaal anders kunnen doen?
Tegenover mijn man of ouders: Dat had ik anders kunnen zeggen.
Maar ook ten opzichte van mezelf: Had ik dat maar eerder geweten.
Het goed willen doen... De lat nog hoger leggen.
Maar we zijn er niets mee, he? Het verleden veranderen kan niet.
Toch kunnen ze pijnlijk blijven hangen.
Maar het mooie aan schuldgevoelens: ze tonen hoe het anders kan. Hoe ik vooruit kan kijken.
Falen mag. Ik ben niet verkeerd, ik heb iets verkeerd gedaan. Ik heb eruit geleerd. Sorry.
En nu mag ik verder.