Ken jij het antwoord op die vraag: "Wat wil ik echt?"
Wat wil je diep vanbinnen? Waar word jij helemaal blij van? Wat doe jij effortless en ben jij super goed in? Wat is zo typisch jou, dat je bijna vergeet dat het iets unieks is?
Ik deed veel leuke dingen. Maar ik had het antwoord op deze vraag nog niet gevonden.
"Het is prima zoals het is, ik heb alle reden om gelukkig te zijn."
En ergens was het ook te druk om er lang bij stil te staan. Job, kindjes, huis, hobby's. Blijven gaan. Of was het een excuus om er niet bij stil te hoeven staan?
Op reis werd de druk opgevoerd. Maandenlang weg uit de routine. Zeven keer, elk jaar opnieuw.
Stilstaan. Rondkijken. Vertragen. En daar kwam de ruimte. Om mezelf af te vragen: "Waarom doe ik wat ik doe? Doe ik dit echt voor mezelf? Of omdat het 'nu eenmaal zo is en verwacht wordt'?
Maar misschien was het antwoord op de vraag niet het belangrijkste. Wel het stellen van de vraag. Dat was de confrontatie. Want wat dreef mij dan?
Verwachtingen van buitenaf? Controle? Pleasen? Plichtsbesef? Perfectionisme?
En wie ben ik als ik dit loslaat?
Misschien wel degene die het antwoord weet op "Wat wil ik echt?"